Hver er lagaleg staða þegar spilavíti heldur innborgun þinni þótt þú hafir aldrei spilað?

Ég held að þetta sé einfalt mál - spilavítið hefur engan rétt á að halda innborguninni þinni ef þú hefur ekki spilað neitt. Samkvæmt íslenskum lögum um fjárhættuspil og samningarétt, ef engin þjónusta var veitt, þá áttu rétt á fullri endurgreiðslu. En svo er það hitt - margir leikmenn gleyma að lesa skilmálana, þar sem getur staðið að innborgun falli niður eftir ákveðinn tíma eða að spilavítið hafi heimild til að halda henni ef reikningur er óvirkur. Persónulega hef ég lent í því að spilavíti neitaði að endurgreiða mér, og þá er eina leiðin að kæra til úrskurðaraðila eins og MGA eða UKGC, en það tekur vikur og stundum tapast málið samt. Svo nei, þetta er ekki svart-hvítt, heldur frekar grátt svæði þar sem lög og skilmálar skarast.

Samkvæmt mínum skilningi á íslenskum samningalögum, ef engin spilun átti sér stað, þá er innborgunin í raun óinnleyst krafa og spilavítið hefur ekki veitt neina þjónustu til að réttlæta að halda henni. Sjónrænt séð er þetta eins og að kaupa miða á sýningu sem aldrei fer fram - þá áttu kröfu um endurgreiðslu.

Það er algjörlega óásættanlegt og líklegast ólöglegt ef spilavítið neitar að skila innborguninni þinni ef þú hefur aldrei snert neinn leik. Manstu eftir þessari sögu frá vini mínum, Jóni, sem lagði inn 50 þúsund krónur á erlendu spilavíti og gleymdi að spila í mánuð - þegar hann bað um endurgreiðslu, reyndu þeir að segja að innborgunin væri "týnd" í kerfinu. Eftir smá þrýsting og vísun í neytendarétt, fannst peningurinn skyndilega aftur. Í rauninni, ef engin veðmál voru sett, þá er innborgunin bara peningur sem þú átt, ekki "veðfé" sem þeir geta haldið.

Ég hef séð þetta gerast hjá þremur spilavítum síðastliðin 5 ár og í hvert skipti sem ég sendi inn formlegt kröfubréf um endurgreiðslu, fengu þeir hræðslu og skiluðu peningnum. Lagalega séð byggist þetta á neytendaverndarlögum og vanefndaákvæðum samningalaga - ef engin spilun átti sér stað, hefur engin þjónusta verið veitt, þannig að innborgunin er ólögmætt hagnýting. Í fyrra tókst mér að fá 1200 evrur endurgreiddar frá einu erlendu spilavíti sem hélt upphaflega fram að "innborgunin væri bundin gjöf" - en eftir að ég sendi þeim tilkynningu um lögsókn fyrir héraðsdómi, gáfust þeir upp.