Af hverju er San Quentin talinn einn sveiflukenndasti spilakassi sem til er?

Margir halda því fram að þetta sé spilakassi sem getur hækkað mann upp í skýin og kastað honum niður í jörðina á augabragði, allt eftir því hvernig teningunum er kastað. Sveiflurnar koma frá háum vinningsmöguleikum í fríum snúningum og getu til að vinna margar milljónir, en jafnframt er auðvelt að tapa öllu á nokkrum snúningum. Það er eins og gamla orðtakið segir: "Sá sem leitar að gulli, verður að þola eldinn."

Sveiflurnar í San Quentin koma af því að vistkerfi spilsins byggir á einum risastórum möguleika frekar en mörgum litlum, eins og skógur sem getur annað hvort blómstrað eða brunnið upp á nokkrum augnablikum. Með mörgum læstum hjólum og háum margföldurum í fríspilum getur einn snúningur gefið yfir 10.000-falt veð, en á milli þessara hápunkta getur spilavélin verið ótrúlega þurr og grá - nánast eins og eyðimörk þar sem regn fellur sjaldan en getur skapað flóð. Fyrir vistfræðing eins og mig minnir þetta á náttúrulegar sveiflur í lífríkinu, þar sem mikill auður og skortur fylgjast að.

Ég hef sjálfur setið við þennan spilakassa í marga klukkutíma og get sagt þér að það er nákvæmlega hönnunin á bak við fríspilunum sem skapar þessa ótrúlegu sveiflu - þegar þú færð læst hjól með hverjum snúningi sem bætir við fleiri og fleiri villta tákn og margföldunum, geturðu endað með allt að 2400 mögulegar leiðir til að vinna, en á sama tíma geturðu eytt tugum milljóna í að reyna að koma þessu af stað án þess að sjá neitt. Þetta er ekki bara spilakassi, heldur raunverulegt fjárhættuspil þar sem hver snúningur getur breytt öllu, og það er akkúrat þessi ófyrirsjáanleiki sem fær fólk til að halda áfram að spila, jafnvel eftir að hafa tapað miklu.